DO DZIEŁA: Kapsuła czasu. Wersja ekstremalnie prosta.

 

Postanowiłam posprzątać. Od tego się zaczęło.  Poprzestawiać kilka książek na regale bo tematycznie trochę się ostatnio pomerdały. Szło mi świetnie, więc postanowiłam pójść za ciosem i posprzątać jeszcze bardziej. 

Cel: znaleźć nowe miejsce na moje archiwum wspomnień wszelakich. Pewnie znasz / masz taką szufladkę do której wrzucasz kartki z podróży od znajomych lub z urodzinowymi życzeniami, bilet z kina z filmu, który poruszył Cię w ten szczególny sposób. Moja szuflada to ozdobny miętowy kartonik, kupiony kiedyś bez celu, z czystego zachwytu niską ceną i właśnie tym miętowym kolorem. Lekko zakurzone (ale nie aż tak, żeby zrobić z tego filmową scenę o odkryciach Indiany Jonesa), miętowe pudełko wylądowało na moich kolanach po tym, jak z pewnym wysiłkiem ściągnęłam je z najwyższej półki. Pomyślałam: tylko zerknę. Na chwilkę. Inaczej ugrzęznę we wspomnieniach i dalsze porządki szlag trafi. W pewnym sensie słowa dotrzymałam. Koperta z napisem "Kapsuła czasu Henny Wu. 28.08.2018 r. Otworzyć po 40-tym roku życia" leżała pod kilkoma biletami z koncertów i kartką z listą pomysłów na warsztaty. Był późny wieczór, mózg miałam dość przemielony po pracy i chwilę musiałam się zastanowić, czy już mogę otworzyć trzymaną w dłoniach kopertę. 

W środku znalazłam pojedynczą kartkę zapisaną pytaniami i odpowiedziami. W ułamku sekundy wróciły do mnie wspomnienia zabaw z pewną fantastyczną grupą dzieciaków. Czas, kiedy wspierałam tę grupę w jej poszukiwaniu siebie, swoich talentów, a czasem po prostu odkrywania "kurczę, ja jednak jestem coś wart*", to były te chwile zawodowe, które utwierdziły mnie w tym, jak chcę pracować z drugim człowiekiem. Chcę być obok. Jako wsparcie, ale nie jako mentor, czy jakaś wyrocznia. 

Wracam do tematu kapsuły czasu. Jak ją zrobić? Gdzie ją ukryć? Na ile ustawić "datę ważności"? 

1. PYTANIA I ODPOWIEDZI

Zastanów się nad grupą z którą pracujesz. Czy znacie się już długo i czujecie w swoim towarzystwie bezpiecznie, komfortowo, czy może pracujesz z kimś nowym? A może ten Wasz wspólny warsztat to w ogóle jednorazowa sprawa? 

PRZYPADEK A: nie znasz grupy lub znasz ją słabo. Nie wiesz, jakie panują w niej nastroje, czy jest ona zgrana. 
PROPOZYCJA: tworzysz samodzielnie listę pytań, na które większość ludzi potrafi odpowiedzieć. 

* Jak masz na imię i jak lubisz, aby się do Ciebie zwracano?

* Jaki jest Twój ulubiony kolor? Jaki jest Twój ulubiony deser lub potrawa?

* Jakie jest Twoje ukochane zwierzę?

* Jaka jest Twoja ulubiona pora roku i dlaczego? Czy masz jakieś wspomnienie z nią związane? 

* Jak lubisz spędzać wolny czas? 

* Czy masz swoje szczęśliwe miejsce? Gdzie czujesz się dobrze? 

* Z kim lubisz spędzać czas? Co wówczas robicie? 

* Powiedz coś sobie z przyszłości. Czy jest jakaś myśl, którą chcesz się podzielić ze sobą? 

2. POCZUCIE BEZPIECZEŃSTWA

Podczas warsztatu zapewnij uczestnikom komfortowe warunki. To ważne, aby każdy miał swoją przestrzeń, aby dzieciaki nie siedziały ściśnięte, jedno obok drugiego. Odpowiadanie na pytania do kapsuły czasu może być dla niektórych czymś bardzo intymnym. Czymś, czym nie będą chciały- I NIE MUSZĄ- dzielić się z resztą. Także z Tobą. Uszanuj to. Zadbaj, aby nie dochodziło do aktów podglądactwa. Tu bardzo sprawdza się zasada, że każdy zajmuje się po prostu sobą. 

3. TERMIN "WAŻNOŚCI" 

Od 2018 roku minęło kilka ładnych lat. Przez ten czas nie myślałam o mojej kapsule czasu. Jak możesz się domyśleć- kompletnie o niej zapomniałam. Ja to ja, Ty to Ty. Z młodszakami może być inaczej. Dziecięce żyćko biegnie jakoś tak szybciej, prawda? Nie warto zobowiązywać się więc grupowo do otworzenia kapsuł po 20 latach. Mało kto dotrzyma słowa- z wielu przyczyn. Poproś dzieci, aby pomyślały o ważnym, przełomowym momencie, który będzie dobrą okazją do spojrzenia w przeszłość. 

* Jeśli tworzycie kapsuły czasu na początku roku szkolnego, może koniec wakacji to odpowiedni moment? 

* Od teraz za rok?
* Dla bardziej wytrwałych: kiedy będę mieć X lat (np. za dwa lata)

Jeśli masz jeszcze jakiś pomysł- podziel się nim w komentarzu. 

Ściskam! 

Helen